De opdracht bestaat uit de opmaak van een masterplan/visie voor de kunstcampus als geheel, waarbij de academie, het park en haar omgeving samen vorm krijgen.
De huidige infrastructuur bestaat uit een ‘oud’ en een ‘nieuw’ gedeelte. Het ‘oude’ gedeelte betreft een voormalig kasteelvilla uit de 19de eeuw, met volle buitenmuren, houten vloeren, houten trappartij, en een mansardedak. Het nieuwe gedeelte is een aanbouw uit het jaar 2000 en is opgevat als een ‘spiegel’ van het ‘oude’ gedeelte, doch met voor die tijd nieuwe constructie en bouwmethoden (geïsoleerde spouwmuur, betonvloeren, aluminium buitenschrijnwerk,…) en aangepast aan eisen inzake brandpreventie. Het nieuwe gedeelte beschikt ook over een liftinstallatie.
Het oude gedeelte huisvest naast een conciërgewoning, de administratie van de academie en enkele ateliers. Op het gelijkvloers (betreft een verhoogd vloerniveau) en in de mansarde bevinden zich ateliers. Het mansardeatelier is echter niet toegankelijk voor rolstoelgebruiker daar de uitloop van de lift in het nieuwe gedeelte niet doorloopt. Het oude gedeelte is volledig onderkelderd, dewelke wordt gebruikt als berging.
Gezien de groei van de academie (momenteel worden ongeveer 500 leerlingen zowel kinderen, jongeren als volwassenen per week ontvangen), en de toekomstvisie (zie bijlage 1) die voor de academie is opgesteld, dringt zich in de bestaande gebouwen een optimalisatie van het huidige aanbod aan ruimte op en dient nagedacht te worden over de integratie van het park in het academisch gebeuren en het statuut van het park naar de omgeving toe.
Met betrekking tot de gebouwen:
a) de conciërgewoning, dewelke zich in het oude gedeelte bevindt, wordt mee opgenomen in de werking van de academie. Onderzocht dient te worden of deze eerder worden bestendigd voor administratieve lokalen, of dat deze ook kunnen dienen als leslokalen of ateliers;
b) omwille van de opname van de bestaande conciërgewoning zal een nieuwe aanvraag voor stedenbouwkundige vergunning zich opdringen. Een ruimtelijke visie dient te worden uitgewerkt en men moet rekening houden met enkele technisch- structurele aanpassingen. Zo zal tegemoet worden gekomen aan enerzijds de vigerende wetgeving, m.n. toegankelijkheid (bv. mansardelokaal ‘oude’ gedeelte), de brandpreventie (vluchtroutes, houten trap ‘oude’ gedeelte,…), anderzijds aan stabiliteitsaspecten (houten vloeren) en aspecten van duurzaamheid.
Met betrekking tot het park:
De huidige parktuin moet in eerste instantie kunnen evalueren tot een volwaardig park voor de buurt. Anderzijds is het park een uitgelezen ruimte om als verlengstuk te dienen van de academie waarbij onder andere mogelijkheid is voor verschillende ateliers (vb. grafitti, projectatelier,…) om hun activiteiten buiten te laten doorgaan. Het park als intermediare ruimte dienen tussen kunst en publiek (vergelijkbaar met de beeldentuin Middelheim in Antwerpen). Het is in die zin de bedoeling om de interactie tussen park en academie op een duurzame manier vorm te geven. Zo dient nagegaan te worden welke functies in het park al dan niet een plaats kunnen krijgen, en dient bekeken te worden op welke wijze het park zich al dan niet meer kan ‘openen’ naar de omgeving toe.
Verder dient onderzocht te worden welke rol het aanpalende gemeentedomein in deze kan spelen. Dient het eigendom bestemd te worden als park? Kan de huidige parking op dit domein in het gehele verhaal een rol van belang spelen, zowel naar de toegankelijkheid van het park en academie toe als een nood opvangen vanuit de omgeving? Is een invulling als groene woonzone, wonen in een park, een betere invulling, zowel voor de academie als voor haar omgeving?,…
Hierbij dient rekening te worden gehouden dat dit perceel ook deel uitmaakt van het voormalige domein Leens, waarvan de GASK en park ook deel van uitmaken. Dit domein werd destijds door de gemeente Kontich verworven met subsidies van de Belgische overheid. Aan deze subsidies waren voorwaarden verbonden, o.a.: volledige herbestemming tot groengebied (parkgebied) en openstelling van het domein. Vandaar dat het belangrijk in het onderzoek is: de draagkracht van het domein bij eventuele volledige of gedeeltelijke ontwikkeling ervan. Bij een volledige of gedeeltelijke ontwikkeling dient een in een compensatie in het centrum van de gemeente Kontich voorzien te worden.
Gezien het unieke karakter van de locatie nabij het centrum van de gemeente dient extra aandacht te worden gegeven aan aspect duurzaamheid. Hierbij wordt niet enkel ingezet op duurzame technieken en materialisering, maar wordt voornamelijk ingezet op een culturele duurzaamheid. Met culturele duurzaamheid wordt in eerste instantie de relatie tussen de functie en haar omgeving beschouwd. Het ontwerp mag hierbij niet zomaar inzetten op enkele ruimtelijke of vormelijke ‘trends’ maar dient vooral een antwoord te bieden op een sterke verankering van het culturele, met vooral de beeldende kunsten, op de site. De site moet kunnen uitgroeien tot een volwaardig beeldend kunstenpark, waar niet enkel wordt ‘beschouwd’ maar ook waar kan worden ‘gedaan’… De plek moet dus een duurzame identiteit krijgen als open ‘kunstencampus’.